Η συζήτηση για τις επόμενες εκλογές έχει ήδη αρχίσει και στην Ήπειρο, με δημοσιεύματα που φέρουν τον Γεράσιμο Ζαγορίτη να εξετάζει το ενδεχόμενο υποψηφιότητας στα Ιωάννινα με τη Νέα Δημοκρατία. Το όνομα δεν είναι άγνωστο στον πολιτικό χώρο, καθώς πρόκειται για γιο πρώην βουλευτή της ΝΔ και στέλεχος με μακρά παρουσία σε κεντρικές κομματικές θέσεις, χωρίς όμως μέχρι σήμερα ουσιαστική πολιτική διαδρομή στην Ήπειρο.
Η πιθανή αυτή επιλογή επαναφέρει ένα γνώριμο μοτίβο: τη χρήση των ηπειρωτικών νομών ως εκλογικής περιφέρειας για στελέχη που αναζητούν θέση στο ψηφοδέλτιο χωρίς να διαθέτουν ισχυρή τοπική βάση. Οι περιφερειακές εκλογικές περιφέρειες, όπως τα Ιωάννινα, θεωρούνται συχνά από τα κομματικά επιτελεία πιο «διαχειρίσιμες», με αποτέλεσμα να επιλέγονται για την κάθοδο προσώπων που προέρχονται από τον κεντρικό κομματικό μηχανισμό.
Το φαινόμενο δεν είναι καινούργιο. Από τη Μεταπολίτευση μέχρι σήμερα, η Ήπειρος έχει χρησιμοποιηθεί επανειλημμένα ως πολιτική λύση για στελέχη που δεν μπορούσαν εύκολα να ενταχθούν σε μεγάλες περιφέρειες. Οι αποφάσεις λαμβάνονται συνήθως σε κεντρικό επίπεδο, ενώ οι τοπικές οργανώσεις καλούνται να στηρίξουν επιλογές που δεν προέκυψαν από την ίδια την κοινωνία.
Σε μια περίοδο που η περιοχή αντιμετωπίζει σοβαρά ζητήματα — δημογραφική συρρίκνωση, ελλείψεις σε υποδομές, ανάγκη αναπτυξιακών παρεμβάσεων — η συζήτηση για τα πρόσωπα που θα τη εκπροσωπήσουν αποκτά ιδιαίτερη σημασία. Η τοπική κοινωνία ζητά πολιτικούς με παρουσία και γνώση των προβλημάτων, όχι υποψηφιότητες που θυμίζουν περισσότερο κομματική τοποθέτηση παρά πολιτική επιλογή. Η περίπτωση Ζαγορίτη, ανεξάρτητα από την τελική έκβαση, όπως βέβαια και από την προσωπικότητα κάθε υποψηφίου αναδεικνύει ξανά το ίδιο ερώτημα: αν η Ήπειρος αντιμετωπίζεται ως ισότιμη πολιτική περιφέρεια ή ως ασφαλής εκλογική λύση για τα κόμματα.
