Στο στάδιο της πολιτικής ωρίμανσης φαίνεται να εισέρχεται το εγχείρημα που συνδέεται με τη Μαρία Καρυστιανού, με την Ήπειρο να παρακολουθεί –προς το παρόν– περισσότερο ως πεδίο ενδιαφέροντος, παρά ως οργανωμένο πολιτικό χώρο.
Παρά την απουσία επίσημης κομματικής δομής, το τελευταίο διάστημα καταγράφονται διεργασίες και άτυπες επαφές σε τοπικό επίπεδο, με πρόσωπα της κοινωνίας να διερευνούν τη δυναμική του εγχειρήματος. Πρόκειται για κινήσεις χαμηλής έντασης, αλλά με σαφές πολιτικό αποτύπωμα.
Σύμφωνα με πληροφορίες που διακινούνται σε πολιτικούς και κοινωνικούς κύκλους της περιοχής, στο επίκεντρο των συζητήσεων εμφανίζονται συγκεκριμένα πρόσωπα, χωρίς ωστόσο να υπάρχει μέχρι στιγμής καμία επίσημη επιβεβαίωση ή θεσμικός ρόλος. Οι ίδιες πληροφορίες παραμένουν σε επίπεδο φημολογίας και δεν έχουν μετατραπεί σε οργανωτική πραγματικότητα.
Ειδικότερα για την Άρτα, ακούγεται το όνομα της Τζένης Ταπραντζή, ενώ από την περιοχή της Πρέβεζας αναφέρεται ο Χριστόφορος Μίχου. Πρόκειται για πρόσωπα με διαφορετικές πολιτικές αφετηρίες, γεγονός που –αν μη τι άλλο– καταδεικνύει την προσπάθεια υπέρβασης παραδοσιακών διαχωριστικών γραμμών.
Η εικόνα που διαμορφώνεται είναι σαφής: ένα εγχείρημα που εξακολουθεί να κινείται μεταξύ κοινωνικής απήχησης και πολιτικής συγκρότησης, χωρίς ακόμη να έχει αποκτήσει σαφή τοπική εκπροσώπηση.
Το πραγματικό ερώτημα, ωστόσο, δεν είναι ποιοι συζητούν ή ακούγονται, αλλά αν και πότε το εγχείρημα θα αποκτήσει δομή, ιεραρχία και πολιτικό βάρος στην Ήπειρο. Μέχρι τότε, τα ονόματα που διακινούνται λειτουργούν περισσότερο ως ένδειξη κινητικότητας, παρά ως επιβεβαιωμένη πολιτική εξέλιξη.
